Airport & Kaikoura

Vandaag vroeg opgestaan. Moest om 7.30 uur al op Auckland Airport zijn. Na een ontbijtje heeft Remko mij samen met Marty naar het vliegveld gebracht voor mijn vlucht naar Christchurch. Het regende en was erg mistig in Auckland. De piloot voorspelde dan ook een hoop turbulentie. Dat bleef gelukkig aardig uit. Ik zat naast een Chinees echtpaar. Zij heette ook Cindy. Die naam was haar gegeven door een Amerikaanse docent die ze heeft gehad. Ach ja, zo kan het dus ook. Ik ben blij dat ik mijn naam van mijn ouders heb gekregen. Gelukkig ging de vlucht snel en goed. Ik kreeg nl wel wat oorpijn en last van mijn sinusitus. Aangekomen in Christchurch heb ik een auto geregeld. Ik werd van het vliegveld opgehaald en naar hun shop gebracht. Nou....toen begon ik hem toch even te knijpen. Aan de linkerkant rijden!! Het is even wennen, mn omdat er ook andere voorrangsregels gelden en de richtingaanwijzers ook andersom zitten. Dus toen ik richting wilde aangeven ging mijn ruitenwisser aan!! Aan een stuk door naar Kaikoura gereden. Iets meer dan 200 km. Dat was een goede om er even in te komen. Merk dat ik al iets zekerder begin te worden. Mn nu ik alle soorten gevaren al gehad heb. Bomen op de weg, grind op de weg, heel veel slingerende wegen, bergen en heuvels op etc. Het uitzicht bij aankomst in Kaikoura is net als vorige keer spectaculair! Eerst even wat gegeten, want had inmiddels wel aardige trek. Had alleen maar ontbijt gehad en niets te drinken bij mij. Zat zo vol adrenaline in het begin dat ik het ook niet mistte. Naar een lookout point gereden. Prachtig uitzicht! Foto's volgen volgende keer. Heb geen kabel bij mij nu... Daarna naar visitor centre voor informatie over walvis watching. Was vandaag afgeblazen door de harde wind. Waarschijnlijk gaat hij morgen wel door. Ik heb me dus voor morgenochtend 7.45 uur opgegeven... Daarna op zoek naar een hostel. Ik kwam toevallig uit, tijdens rondrijden, bij het hostel waar ik eerder heb gezeten. Ging even een kijkje nemen, maar ze waren dicht. Aan de overkant zat ook een backpackers. Daar hadden ze nog plek. Ook beter, met uitzicht over de oceaan en een hottub!! Gaat goed komen vanavond! Moet nog wennen aan die auto. Alles zit op een andere plek. Zo moet je de tankklep open van binnentuit, door aan een hendel te trekken. Je moet er maar op komen. Gelukkig deed ik dat! Een de slangen voor de benzine hebben ook maar een beperkt bereik, dus je snapt het: ik stond behoorlijk te klunzen bij het benzinestation!! haha! Zo even boodschappen doen en daarna even relaxen denk ik. Even bijkomen van deze toch wel spannende dag. Wilde eigenlijk doorrijden naar Picton, maar denk dat dat geen goed idee is. En de zon schijnt hier ook, dus wat wil een mens nog meer! Tot snel!
Dikke kus,
Cindy