Maand later...

Zo.... inmiddels zijn we ruim een maand verder, dus tijd voor een update!! Ik maak eerlijk gezegd meer gebruik van Facebook, dan van mijn blog... Voor de bloglezers geldt gewoon dat ze even wat langer moeten wachten! ;-)
Inmiddels heb ik het heugelijke nieuws dat ik mijn werkvergunning heb ontvangen! Ik mag een jaartje blijven in New Zealand! In mijn paspoort heb ik een heuze officiele sticker waarop vermeld staat dat ik nu Hostel Manager van Butterfli Lodge ben, dat ik het land zo vaak mag verlaten en weer mag binnenkomen (binnen dat jaar) als dat ik wens en dat ik geen bewijzen van sufficient funds hoef te overleggen, omdat ze inmiddels toch wel weten dat dat wel in orde is! ;-)
Het was wel even peentjes zweten of het allemaal zou lukken, maar diep van binnen wist ik dat het wel ok zat! Ik moest aanvullend een medische keuring laten doen (totaal top fit bevonden!, bankafschriften overleggen en een brief schrijven hoe het toch kon dat ik na een paar weken een baan had gevonden. Blijkbaar was dit allemaal dik voor elkaar en mocht ik blijven! Ik ben nog steeds elke dag dankbaar dat ik in dit geweldige land ben en zelfs zo lang mag blijven... Mitakuye Oyasin!
Afgelopen maandag begonnen met werken bij Butterfli! Wat een heerlijke baan is het toch! Ik geniet er echt van. Momenteel werk ik 6 dagen in de week, omdat Romy met vakantie in NL is. Vandaag (zondag) mijn vrije dag! Het is leuk in het hostel zo veel verschillende mensen te ontmoeten. De een geeft je een knuffel bij vertrek en bedankt je hartelijk, de ander loopt alleen met een tevreden gezicht de deur uit. Alles is ok, alles is goed. We hebben de laatste tijd voornamelijk gasten die op zoek zijn naar werk en accomodatie en die dus een langere tijd blijven. Aan de ene kant wel leuk, omdat je elkaar beter leert kennen, aan de andere kant ook wel weer fijn als er nieuwe en andere gasten komen. We hebben met elkaar al leuke dingen gedaan, zoals gezamelijk koken, kokosmakronen gemaakt, kletsen en Indian Buffet gegeten. Van de week heb ik Buttefli Recipebook geintroduceerd en gasten hebben daar hun recepten in geschreven. Erg grappig! Wie weet ga ik het ooit nog eens publiceren! ;-)
Het begint hier zo langzamerhand winter te worden. Van de week de eerste ijs op de autoramen gehad. In de ochtend het vuur in Butterfli opgestookt en dikke winterkleding aangeschaft. Als het allemaal volgens plan verloopt dan ga ik als vrijwilliger werken tijdens de Wintergames in Aug in Qt. Dan krijg ik voor elke gewerkte dag een gratis skipas voor en dag. Dat scheelt weer een bom met duiten!
Ik woon hier een klein half uurtje van de skipiste af, dus helemaal super! Uiteraard is het niet te vergelijken met Europese standaard, maar dat maakt niet uit. Sneeuwpret is sneeuwpret! Geheel ander weer dan in NL heb ik begrepen. Daar schijnt het nu ca 25 graden C. te zijn!! Lekker hoor! :-) Geniet ervan!
Ik zal het deze keer niet al te uitgebreid maken.. anders krijg ik weer commentaar over de lengte van het verslag...
Ik hoop dat alles met iedereen in NL goed gaat en zou graag van jullie horen!
Mijn postadres is:
62 Thompson Street
Queenstown 9300
New Zealand
Is maar een kleine hint.......
Liefs,
Cindy

Foto's Sweet Goodbye Party

Zoals jullie kunnen zien zijn de foto's van de Sweet Goodbye Party ingevoegd als diavoorstelling! Jullie kunnen klikken op de diavoorstelling, dan word je doorgeleid naar Picasaweb, waar je de foto's in groter formaat kunt bekijken en evt kunt opslaan. :-)
Dikke kus,
Cindy

Hong Kong

Zo...na een toch wel vermoeiende vlucht van ruim 10 uur aangekomen in Hong Kong. Nu 2,5 uur wachten en dan mag ik weer voor 13 uur het vliegtuig in! ;-) Ben vergeten mijn oordoppen en slaappil in mijn handbagage te doen, dus dat schiet lekker op! Begin aardig moe te worden, gezien het feit dat het nu voor mij 3 uur in de nacht is ofzo...dus hopelijk kan ik straks wat slapen. Het vliegtuig net zat bomvol, hopelijk is er straks wat meer ruimte om me heen. Zou fijn zijn! Zoals sommige zeggen: je zit in "cattleclass". Vandaag rond 12 uur bij Marcia vandaan vertrokken naar het vliegveld. De auto ingeleverd en geen schade hoeven te betalen. Op het vliegveld mijn parkingticket betaald en ingestapt. Erg vreemd NZ weer te moeten verlaten. Moest echt even flink slikken....maar ja, nu sparen voor een vervolgtrip! Het was fijn mijn familie weer te hebben gezien en al deze geweldige avonturen te beleven. Ik voel me een gezegend mens op dit moment (en een beetje moe, dat ook ;-))
Tot de volgende blog van mijn volgende reis en vergeet niet de foto slide te bekijken die ik steeds geupdate heb! Als je op de slide klikt (rechtsboven) dan kan je ook bij de vorige albums komen (als het goed is...)
Nou, tot snel!
Dikke kus,
Cindy

Laatste week...

Ik zie dat het alweer een tijdje geleden is dat ik wat getypt heb...SORRY! ;-)
In de tussentijd heb ik natuurlijk weer van alles meegemaakt. Van Hamilton ben ik naar Whangamata gereden. Een plaatsje in de Coromendel. Voornamelijk bekend bij surfers. Normaal gesproken nemen ze geen backpackers, maar alleen motel gasten. Ik keek met mijn liefste ogen en daar was het: een bed alleen voor mij alleen in een hele grote kamer! haha! Was wel een doorgang kamer naar een andere kamer die ook gebruikt werd, maar dat kon mij niet schelen. Een kamer voor je zelf is behoorlijk luxe!! Toen ik mijn spullen uit de auto wilde halen kwam ik erachter dat een fles peersap had gelekt. De hele kofferbak was doorweekt, want het was een 1,5 lt fles ofzo, die bijna helemaal leeg was. Dus alles was nat. Meteen maar een was gedraaid en mijn backpack uitgespoeld. Gelukkig was hij droog de volgende ochtend en kon ik weer inpakken. In de avond films gekeken met een paar kiwi's en geprobeerd de kofferbak te drogen met veel wc papier, wat uiteraard niet erg hielp! De volgende dag zou ik naar Lesley gaan. Een vrouw die ik in Mt Cook ontmoet heb. Ze heeft een holiday home in Whiritoa, dorpje naar Whangamata. Het plan was om de dag op het strand door te brengen, weinig auto te rijden en 's avonds te arriveren. Maar toen ik wakker werd REGENDE het!! Net als ik een dag wil relaxen! Grrr...!! Aangezien er verder weinig te beleven valt in de kleine kustplaatsjes besloot ik weer in de auto te stappen en de Coromandel Peninsula door te crossen. Uiteraard erg mooi, maar met zon was het waarschijnlijk mooier geweest. Gelukkig had ik deze route de vorige keer ook gemaakt en wist ik hoe het er ook uit kan zien! Aan het eind van de middag naar Lesley gereden. Het betreft een mega villa! Echt onwijs. En ook hier kon ik kiezen uit 4 bedden in 1 kamer. Dat geeft een beetje een beeld zeg maar! ;-) Dus weer een eigen plek, fijn! Geen snurkende of andere irritante mensen met plastic tassen in de buurt! Lesley en ik zijn een stuk gaan wandelen. De straat uit en je staat op een geweldig mooi strand met wit zand en mooie kustlijnen vol met rotsen. De kliffen kun je betreden. Het was laag water, dus we konden een stuk lopen over de rotsen in het water. Ik ben nog een klif naar beneden gegaan. Ze hadden voetstappen uitgehakt en zodoende kon je afdalen. Beneden zag ik in een grot Maori kervingen in de rotsen. Indrukwekkend. Voor de rest vooral veel moois gezien en het weer was ook aardig opgeklaard en de zon kwam door! Bij terug komst kennis gemaakt met familie van Lesley, waaronder haar neefje en zijn 2 partners. Een man en een vrouw. Tsja...dat kan natuurlijk ook. Moest even wennen aan het idee, maar het zag er gemoedelijk uit. Uiteraard gebarbequed, want dat is wat New Zealanders doen! Veel vlees eten! Heerlijk gegeten en een gezellige avond gehad. Nick (neefje van mijn leeftijd) vertelde dat ze net waren terug gekomen van een festival in Opoutere (dorpje verderop). Festival aan het strand rond oud en nieuw. Overdag spirituele workshops en in de avond dj en dansen op het strand! Daar moet ik dus een keer naar toe!!
De volgende ochtend op tijd op om weer een wandeling te maken met Lesley langs de andere kant van de kust. Hier was een blowhole, maar deed het niet omdat het water te laag stond. Helaas. Daarna kreeg ik een lunch pakket mee en ben ik vertrokken naar Drury via een omweg, de toeristische route. Eerst gelunched in Waihi Beach en toen doorgereden. Ik had Marcia gebeld en kreeg Josiah aan de telefoon. Hij had niets gezegd, dus iedereen was verbaasd dat ik op eens voor hun neus stond. Maar gelukkig werd ik met open armen ontvangen. In de avond ben ik met de kinderen naar de supermarkt gereden en heb ik een grote bak ijs gekocht met ijscones en een pak melk om warme chocolade te maken. 1 groot feest dus! ;-) De volgende ochtend vertrokken en door gereden naar Northland. Daar wilde ik in een hostel verblijven wat tussen Auckland en Bay of Island ligt, maar toen ik daar aankwam stikte het er van de kinderen en kleine crossmotoren. Daar had ik net even geen zin in. Dus ik ben weer doorgereden. Was wel een beetje gaar, maar ben uiteindelijk in Russell aangekomen. Daar heb ik een zeer schattig klein hostel gevonden. Ik bleek samen met een duitse vrouw de enige bezoekers, dus dat was top! Wat gegeten en toen het dorpje in gegaan. Uiteraard was het al laat en snel donker, dus mijn weg vervolgd naar het hostel en een interessant gesprek gehad met deze Duitse vrouw. Ze heeft een relatie met een andere vrouw waar ze mee samen woont, maar wilde nu alleen op vakantie. Ze heeft besloten dat ze wel verder wil met de relatie, maar dat ze haar eigen huis wil en meer vrijheid. Ook wat betreft seksueel gebied. Deze vrouw is 55 jaar en duidelijk in haar midlife crisis. Mijn oren klapperde aan alle kanten... Daarna met de ferry over gestoken naar Pahia en door Waitangi en Kerikeri gereden. Ik wilde in een backpackers verblijven op de Karikari Peninsula, maar toen ik daar aankwam zag het er crap uit, dus weer in de auto gestapt en verder gereden. Toch wel erg handig die auto!! Uiteindelijk verbleven in Pukenui. Een klein dorpje helemaal in de bovenste regionen. Daar kreeg ik tips over de stranden. Dus bikini aan en vertrokken. Parelwitte stranden en een woeste oceaan. Heerlijk gerelaxt. Het hostel lag op een heuvel uitkijkend over het kleine vissershaventje. Op een boomstronk met een glaswijn het tafereel heerlijk aanschouwt. De volgende dag op goed geluk vertrokken naar Ahipara. Niet heel veel verder, maar aan de westkust. Een erg leuk hostel, wat blijkbaar ook altijd volzit. Maar hier had ik weer mazzel, er was nog net 1 bed over! Ook deze dag regende het in Ahipara, terwijl de zon nog scheen toen ik vertrok vanuit Pukenui. Er is niets zo veranderelijk als het weer in NZ. Dus dat werd weer geen stranddag... Ik ben terug gereden naar het stadje Kaitaia samen met een Duitse man die ik ontmoet heb in het hostel. Hij heeft geen auto en wilde daar wat boodschappen doen. Ik had toch niets te doen en heb aangeboden daar heen te rijden. In de avond/eind middag klaarde het weer op en heb ik een heel stuk kunnen lopen langs de kust vanwege lowtide. Ze gebruiken de kust geregeld ook als weg, dus vol met 4wheel drives, quads en buggy's. Toen het donker was in de hangmat gekropen met mijn slaapzak die in de voortuin hing met uitzicht over de oceaan en vallende sterren gezien. Aardig wat zelfs! De volgende dag is deze Duitse man met mij meegereden richting het zuiden van Norhtland. Nou ja..Omapere. Niet al te ver. Hier hebben we bij toeval weer een kamer kunnen krijgen. De mensen die hadden geboekt waren niet op komen dagen. Was weer mazzel! Naar de Hokianga Harbour gegaan, waar je een fanatastisch uitzicht hebt over de oceaan met hoge golven en een geweldig grote zandduin. Spectaculair! Hier gelunched. Toen in de auto gestapt en de grootste Kauri boom van NZ gezien (51,5 mtr hoog en 13 mtr breed geloof ik) en de Four Sisters. 4 Kauri bomen die aan elkaar zijn gegroeid. Toen terug naar Hokianga Harbour en naar beneden gelopen naar het strand waar we een prive bay hadden (met wit zand en geweldig uitzicht! En helaas ook wat wind). In de avond hebben we met alle gasten van het hostel een dartspel gedaan. Was tof! De volgende dag doorgereden naar de Kai Iwi Lakes. Prachtige meren met onwijs helder water. Helaas in het weekend ook erg veel bezocht bij Locals met hun speedboaten en jetski's. Toch ook hier weer een wat rustigere prive bay gevonden en heerlijk in de zon gelegen. Daarna in de auto gestapt en naar Whangarei gereden (onderweg weer met een ferry overgestoken!) waar Thomas spullen had opgeslagen en daar door naar Auckland gesjeesd, waar we pas om 20.30 uur aankwamen. Laat gegeten in de stad. Wat rondgelopen. We werden aangehouden door een groep franse mensen die vroegen of we 2 mannen hadden zien rennen in onze richting. Dit was idd het geval geweest. Ze waren bedreigd met een pistool en moesten hun tas afgeven. Wij zagen idd 2 mannen rennen en in 2 auto's springen. De politie arriveerde vrij snel en wij moesten mee naar het bureau voor een verklaring. Ik kon een redelijk verhaal vertellen. Toen ze ons weer afzette bij het hostel (rond 2.30 uur in de ochtend...) zagen we onderweg de auto's! Althans ze leken er verdacht veel op wat ik beschreef. De politie agent zag ze staan en moest aan mijn omschrijving denken! Hopelijk kon ik de gouden tip leveren, want de avond ervoor was precies hetzelfde gebeurd!! Laat naar bed dus vannacht. Vanmorgen rustig aan gedaan. Besloten de auto nog een dag extra te huren. Dan kan ik zelf naar Marcia rijden en naar de Airport. Ik wilde vandaag gewoon nog graag even in Auckland zijn. Ben hier nog niet veel geweest deze keer. Verbleven in The Brown Kiwi. Hostel waar ik de vorige keer geregeld ben geweest. Daar bleek ik mijn auto verkeerd te hebben geparkeerd en heb dus een bekeuring ontvangen! Geef je de gouden tip en krijg je als dank een boete! Grrrr!!!! Het schijnt hier zo te zijn dat je je auto niet mag parkeren aan de overkant van de straat zoals je deze inreed. Ik had mijn auto daar dus wel mogen neerzetten, maar dan andersom. Bijzondere regel, wat wij niet hebben en NED en ik dus ook niet had kunnen weten. Zonde.... Straks afscheid nemen van Thomas en op naar Marcia. Morgen moet ik rond 12.00 uur op het vliegveld zijn. Mijn vlucht vertrekt 14.40 uur NZ tijd. Ik hoop dat ik kan landen in Ned....we shall see! Tot binnenkort! Dikke kus, Cindy

Noorder Eiland

Zo...Na ca 1,5 week wordt het wel weer eens tijd voor een bericht! haha! Of er was geen internet, of het was te duur, of ik was met andere dingen in de weer. Je kent het wel, begin op een echte Kiwi te lijken! Weet zelfs niet eens wat voor dag het vandaag is...laat staan mijn wachtwoord van mijn werk ;-)
Inmiddels ben ik aangekomen in Hamilton. Daar zit ik nu in een internetcafe. Ga zo boodschappen doen en dan verder naar Coromendel denk ik... De laatste dagen heb ik niet echt een plan gemaakt. I'll go with the flow. Best spannend soms aan het eind van de dag als je om 10 minuten voor 20.00 uur pas een slaapplek hebt geregeld, terwijl de meeste recepties van hosteld om 20 uur sluiten!
Ik ben met de kerst dus bij Marty en Rene geweest. 2de kerstdag zijn we in de ochtend even naar de shop gegaan waar Marty werkt, zodat Cloe nieuwe schoenen kon kopen. Helaas zat er niets voor haar bij. Daarna naar huis, wat gegeten en weer vertrokken naar het strand! Weer gerelaxed. Toen we thuis kwamen begon Rene met pannenkoeken bakken! Jummie. Was lang geleden! De volgende dag vroeg opgestaan. Marcia vertrok vroeg en ik zou the East cape tour gaan doen. Toen ik eenmaal vertrokken was en de auto volgegooid had met benzine gaf mijn lichaam aan dat ik moest omkeren. Ik was te moe om dat hele eind te gaan rijden. Ik heb 2 weken alleen maar gereisd en auto gereden. Veel indrukken opgedaan. Bij Marty kon ik ook niet echt heel erg tot rustkomen omdat Marcia met de Kids daar ook waren. Een hectische bedoening. Vandaar dus even een dagje rust. Heb zelfs even een siesta slaapje gehouden. In de middag met Marty naar Barbara en Ian geweest (ouders van MIke). Was leuk hen weer te zien! Later kwamen Remko en Anne (zoon Marty en Rene) ook naar Whakatane. Een gezellige avond gehad. De volgende ochtend vroeg op om nu wel de East Cape route te doen. Een mooie tocht langs de kust met veel slinger weggetjes. Even gestopt in Te Kaha waar ik de vorige keer Oud en Nieuw gevierd heb op het strand! Toen doorgereden naar Te Araroa waarvandaan je naar het Oosterlijkste puntje van NZ kunt rijden over gravelroad. Was een mooie weg. Af en toe een huisje met uitzicht over de kust. Koeien en andere beesten die over de weg lopen. Best speciaal! Aangekomen onder aan de berg waar de vuurtoren staat besloten terug te rijden. Het zou me weer 1 uur kosten en die tijd had ik niet... Verder gereden naar Gisborne en toen weer doorgestoken naar Whakatane. Ik ben rond 9 uur in de ochtend vertrokken en kwam rond 21 uur in de avond terug...ca 650 km gereden. Het was erg mooi, maar uiteindelijk niet de moeite waard om het op deze manier te doen. De volgende ochtend gebeld naar auto verhuur bedrijf. De auto maakte allemaal rare geluiden. Remmen die piepen, v-snaar die slibt, stuur die rare geluiden maakt etc. Ik voelde me gewoon niet echt veilig. Uiteidenlijk is het gelukt dat ze mij een nieuwe auto kwamen brengen in Rotorua, waar ik mijn auto zou inruilen. Oftewel, ik vertrok naar Rotorua met een omweg via Mt Maunganui. Een stadje aan de kust wat erg modern is. Een Bloemendaal in Ned zeg maar. Erg aan het groeien en populair bij de kiwi's. In Rotorua de auto omgeruild voor een zowat gloednieuwe bak! Helemaal goed dus. In het hostel raakte ik in gesprek met een Maori man die mij vertelde dat hij getrouwd was met een Nederlandse vrouw. Ze nodigden mij uit om 's avonds bij hen wat te komen drinken. Ze wonen in Auckland, maar gaan over een paar jaar naar Ned verhuizen gezien het geld. In NZ valt er weinig te verdienen. Een leuke avond gehad. De volgende dag wat in Rotorua rondgewandeld. Rotorua is een thermal area. Veel mudpools en de geur van verrotte eieren. Daarna in de auto gesprongen en naar Tongario National Park gereden via Taupo. In Tongario National Park (TNP) een hostel gevonden. Ik kwam daar uiteraard aan het eind van de dag aan. Informatie ingewonnen over tramping tracks. Ik wilde een track gaan lopen die naar de crater lake van mt Ruapehu lijdt, echter het weer was niet goed. Veel wind en er was sneeuw gevallen op de top. Ik moest dus kiezen voor een andere track wat ik de volgende dag zou gaan lopen. 's avonds gezellig aangezeten met een Zwitserse dame, een Kiwi man die in Dublin woont en een stel uit Litouwen. Wat wijntjes en gin tonic gingen er goed in. De volgende dag dus op pad en uiteindelijk gekozen voor de Silica Rapids. Een mooie wandeling die uitkwam bij een waterval. Daar gelunched en kennis gemaakt met een kiwi stel uit Wellington. Zij vertelde mij dat mt Ruapehu (hoogeste berg op Noorder Eiland) nog steeds actief is, in 1995 laatste eruptie. Na een wandeling van een paar uur in de auto gestapt en naar New Plymouth gereden via Wanganui. Een stad waar niet echt heel erg veel te beleven valt volgens mij.. Toch had ik besloten hier oud en nieuw te gaan vieren. Eenmaal aangekomen in het hostel heb ik kennis gemaakt met een Zweedse dame die me een wijntje aanbood. Dat sla je natuurlijk niet af. Ze woont al 7 jaar in NZ en heeft het erg naar haar zin! Daarna samen met een Duitse jongen (Phil) uit mijn dormroom op pad gegaan om New Years eve te vieren. We hadden gehoord dat er in het park een lichtjes festival zou zijn. Het park was versierd met allemaal gekleurde lampen, roeibootjes op het water met verlichting en een concert van een band uit Wellington. Dit evenement was van 20 tot 21.30 uur, dus daarna naar een bar gegaan waar alleen maar Maori mannen waren. Hmmm....best bijzonder om te zien. Toch maar naar een Irish pub gegaan en daar werd het nieuw jaar ingeluid met een doedelzak en Ierse muziek! Is weer eens wat anders niet waar! ;-) Aangezien ik toch graag wat wilde dansen zijn we naar een club gegaan waar het gelukkig niet al te druk was. Daar lekker kunnen dansen en zeer bijzondere mensen gezien! haha! Wat alcohol al niet kan doen met bepaalde mensen. In een ander gedeelte was karaoke met oa Maori muziek. Best geinig. Om 4 uur naar bed. De volgende ochtend toch om 10 uur uitgechecked en samen met Phil naar Mt Egmont Nat Park gereden. Hier hebben we een behoorlijk pittig steile wandeling gemaakt de berg op. Boven wel spectaculair uitzicht! De zon scheen behoorlijk fel en er was nauwelijks schaduw tijdens de klim. Even rustig aangedaan dus. De terugweg gaat uiteraard makkelijker via kleine paadjes langs afgronden. VOor mijn mams dus een goede track! Onderweg kwamen we 2 mannen tegen die het nodig vonden om helemaal naakt deze track te lopen...nou ja, schoenen en rugzak daargelaten. Phil weer afgezet in het hostel en ik ben doorgereden naar Waitomo Caves. Eigenlijk wilde ik niet zover rijden, want ik was behoorlijk gaar. Ik had een hostel gezien in het plaatsje Mokau. Vlak voor Mokau zag ik een bord met 3 sisters. Was toe aan een stop dus ging even kijken. Er waren veel locals. Je kon the 3 sisters alleen zien met low tide en dat was het nu! Dus uit de auto gestapt en weer een wandeling gemaakt naar een rotsformatie wat uit 3 delen bestond. Erg mooi. Eenmaal aangekomen in Mokau bleek het hostel tijdelijk gesloten te zijn ivm werkzaamheden....Het eerst volgende hostel was ruim 100 km verder. Toen ik wilde bellen om te zien of ze een plekje voor me hadden was mijn bel tegoed op. Aangezien het avond was en alle shops dicht waren en ik geen nieuwe kaart kon kopen besloten verder te rijden. Het duurt soms een eeuwigheid voor je weer in de bewoonde wereld terecht komt. Uiteindelijk om 19.50 uur een telefooncel gevonden en een bed kunnen regelen in Waitomo Caves (laatste bed! Moest zo zijn!) Daar kwam ik rond 20.45 uur aan. De volgende ochtend rustig aan gedaan. In de middag heb ik een excurusie gedaan door de TUmu Tumu Cave. De trip bestond uit het onderzoeken van de grot. Veel stalagnieten en stalagtieten. Veel geklim en geklauwter. Je door kleine gaatjes wurmen etc. Stukje zwemmen door ijskoud water (met wetsuit aan) en vervolgens nog toobing gedaan. Met een binnenband onder je kont het water inspringen en vervolgens in treintje de grotrivier af. Waterpeil was vrij laag, dus echt veel stroming was er niet. Had er misschien wat meer van verwacht. Dacht lekker met volle snelheid door de grot te sjesen...Had ik misschien moeten kiezen voor blakwater rafting door de grotten. We hadden allemaal helmen met lampen. Deze deden we soms ook uit zodat we the glowworms konden zien. Het stikte ervan! Ze vertelde ons dat het eigenlijk helemaal geen glowworm zijn. Wel wordt het overal zo geadverteerd, omdat dat mensen trekt. Het zijn larven van een soort vlieg. Ze doen er ca 9 mnd over om zich te ontpoppen. De chemische reactie die in hun lijf plaats vindt maakt dat het licht geeft, chemische poep. Dat licht trekt vliegen aan. Ze gooien net als spinnen draden uit die deze vliegen vangen. Dan halen ze ze binnen en eten ze op. De meeste vliegen die in de grotten verblijven zijn de vliegen die uit de larven komen. Ze eten dus hun eigen soort op! De vliegen leven maar ca 3 dagen. Paren alleen maar in die tijd en leggen eieren door de hele grot. 4 jaar geleden was de grot overstroomt. Vele glowworms zijn gedood. Een handvol was over. In 4 jaar tijd zijn er nu weer miljoenen bijgekomen! Mooi gezicht in de lange tunnels van de grotten. Ze geven zo veel licht dat je redelijk kunt zien! De touroperators huren de grot van de boeren van wie het land is. De boeren krijgen een fee voor elke bezoeker. Lekker inkomen dus als je bedenkt dat er normaal maar 60 mensen in Waitomo Caves wonen maar en ca 4500 mensen rondlopen! Het Maori verhaal doet de ronde dat er een monster in de grot zou ronddwalen. Om hem af te schrikken moesten we modder op ons gezicht smeren. Werd een leuke smeerboel dus! In de avond op tijd naar bed en vanmorgen dus vertrokken naar de Coromandel. Nu even een pitstop in Hamilton.
Ik hoop dat jullie allemaal een mooie kerst hebben gehad en hebben genoten van oud en nieuw! Happy New Year!
Weetjes:
* Tea betekend hier avond eten.
* Als je plaats neemt op een public toilet begint er muziek te spelen.
Soms is er pas een tankstation na 175 km.
* Je mag op bijna alle wegen 100 km per uur rijden. Dus ook op kleine bergwegen.
* De kiwi ladies dragen bijna allemaal van die slette jurkjes (korter dan kort) als ze uitgaan. Wist echt niet wat ik zag met oud en nieuw! Dan te bedenken dat ik gewoon in mijn spijkerbroek met shirt rondliep!

Merry Christmas!

Hey!
Ook al is mijn eerste kerstdag al voorbij...bij jullie begint hij pas! haha!
Vandaar: fijne kerstdagen! Hier kennen ze maar 1 kerstdag, zoals eigenlijk over de rest van de wereld. 2de kerstdag heet hier boxingday. Dan gaat iedereen shoppen geloof ik. Nou ja, ikke niet in ieder geval. Ik ben vanmorgen met Marty, Marcia & Steve + kinderen naar het STRAND geweest! Heerlijk liggen bakken, gezwommen en met de kids gespeeld. Was erg lekker en verfrissend, want de temp hier is behoorlijk!
Dat in tegenstelling tot in Ned. heb ik begrepen. Daar liggen nu pakken sneeuw! Ach ja, een witte kerst is ook best leuk. Toch geef ik de voorkeur aan een zonnige kerst. Al maakt dat het kerstgevoel wel een beetje vreemd. Of heb ik hier eigenlijk helemaal geen kerstgevoel. Het enige is dat de kerstboom aanstaat met pakjes eronder...!
De vlucht naar Auckland is prima gegaan. Binnen notime ben je er. Je vliegt ook niet hoog, dus je kunt ook veel zien. Tussen de wolken door soms. En ik had uiteraard een plek aan het raam geregeld, omdat ik dit nog wist van de vorige binnenlandse vlucht!
Toen de auto opgehaald en vertrokken naar Whakatane, waar Marty en Rene wonen. Ik geloof dat ik 3,5 uur heb gereden. Fijn hen weer te zien! Ik hoorde bij aankomst dat Remko & Anne zondag zullen komen, dus waarschijnlijk blijf ik die dag ook nog hier en vertrek ik maandag voor de rest van mijn trip! Ik houd jullie op de hoogte!
Fijne feestdagen!
Liefs,
Cindy

Van Queenstown naar Christchurch

Zo hier dan weer een berichtje! Ik ben net aangekomen in Christchurch. Zelfs door de hele stad gecrossed met mijn karretje. Gaat steeds makkelijk gelukkig! Moet morgen helaas afscheid nemen van mijn toettoet en het zuidereiland. Erg jammer, want het bevalt me hier uitstekend. Ben benieuwd wat het noorder eiland mij te bieden heeft! We shall see! In Queenstown heb ik een jetboattrip gemaakt over een rivier die door een canyon stroomt. Met 500cc en een snelheid van ca 85 kmph was dat best interessant, mn de 360 graden spin tussendoor was een thrill! haha! Vertrokken naar Mt Cook. Een mooie route onderweg. Het weer was ietsjes minder. Wat bewolking etc. Aangekomen in YHA hostel in MT Cook. Was grappig daar weer een nachtje te verblijven. Kennis gemaakt met een Kiwi stel dat een vakantiehuis in Coromendel heeft. Ze hebben me uitgenodigd om daar bij hen te verblijven als ik in de buurt ben! NATUURLIJK! Altijd leuk met een stel kiwi's op te trekken. Ook al zijn ze iets ouder dan ik ben, zeg een jaar of 30! haha! Daarna mijn leftover opgewarmd en vervolgens de sauna ingedoken! ja ja, zelfs dat hebben ze hier! De volgende ochtend vertrokken voor de Hooker Valley track van 4 uur hiken. Het was zo helder. Prachtige blauwe lucht en inmense bergen met witte toppen!! Wowie! Je weet niet wat je ziet. Ik kan het ook niet vast leggen op de foto. Dat slaat de plak helemaal mis. Heb dus maar wat filmpjes geschoten, maar dan nog...je moet het met eigen ogen gezien hebben!! Zo iets moois, mijn hart sloeg zelfs even over. Mn toen ik de swingbridges over moest en bij het eindpunt aankwam waar een mooi meer was met ijsschotsen, met uitzicht op een gletjer en witte bergtoppen! Op de terugweg heb ik een detour genomen van de track. Je weet inmiddels hoe eigenwijs ik kan zijn! Lekker door de natuur gebanjerd. Onderweg vond ik nog wat oud ijzer. Dit meegenomen naar het hostel. Was even zeulen, maar zoiets hoort gewoon niet thuis in een Nationaal Park!! Vervolgens in de auto gestapt en naar Lake Tekapo gereden. Even bij het kerkje aan het meer gekeken. Een schattig klein kerkje met uitzicht op het meer. Uiteraard kon dat pas nadat de horde japanners vertrokken was... Om die reden besloten verder te rijden en uiteindelijk te stoppen in het plaatsje Geraldine. Hier heb ik in een oud vrouwen ziekenhuis geslapen. Babies zouden daar zijn geboren ofzo?? Daar heb ik een Duitse vader en dochter ontmoet. Lekker mee gekeuveld en gaan slapen. De volgende ochtend vertrokken naar Akaroa. Dat ligt op de Banks Penisula, dicht bij Christchurch waarvandaan ik morgenochtend naar Auckland vlieg. Een schattig Frans stadje. De geschiedenis is wel bizar. Dit deel was nog niet veroverd door de Engelsen, dus de Fransen hebben het gekocht van de Maori. De fransen gingen naar huis om mensen te regelen om er iets op te bouwen. Toen ze terug kwamen was net de Waitangi Treatment getekend, wat inhield dat al het land aan Engeland behoort. Dus ook dat stukje. De fransen zijn even goed gebleven en hebben hun invloed daar achtergelaten in de architectuur etc. In hetzelfde hostel geslapen als 6 jaar geleden. 2 japanse dames ontmoet. Was erg gezellig. Even het stadje in geweest en zij adviseerde mij naar THE GIANT HOUSE te gaan. Een franse dame heeft 14 jaar geleden een oud groot huis gekocht. Er was geen tuin. Ze heeft zelf de tuin aangelegd en vond oude chinese porselein. Daarmee is ze gaan mozaieken. Uiteindelijk is die hobby uitgegroeid tot een tuin vol met mozaiek kunstwerken! WHOW!! Met wat franse muziek op de achtergrond en een stralend zonnetje op mijn gezicht kon ik het daar met gemak 1,5 uur uithouden! Heb weer een hoop inspiratie opgedaan daar! De volgende ochtend een wandeling van ca 2 uur gemaakt met geweldige uitzichten over Akaroa. Daarna in de auto gestapt en wat rondgereden. Toen nog wat getankt in Akaroa en vertrokken naar Lyttelton. De haven van Christchurch, ca 8 km verwijderd van de stad. Weinig te beleven en dus maar vertrokken naar Christchurch. Hier heb ik tot nog toe een kamer voor mijzelf, dus dat zou lekker zijn! Mn na vanacht, ik haat snurkende mannen!!! Morgenochtend dus de auto inleveren en vliegen naar Auckland. Daar kan ik vervolgens mijn 2de auto ophalen en afreizen naar Whakatane, waar ik kerst ga vieren met Marty en Rene en hun fam. Marcia en Remko zijn er ook, dus de hele fam is bij elkaar! TOF!! Daarna zien we het wel weer. Eerst dit maar eens! Tot de volgende keer! X